ਸੋਚ ਰਿਹਾ ਵਾਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰਾ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਖਾ ਕੇ
ਲੋਹੜਾ ਨਈਂ ਏ ਫੇਰ ਵੀ ਭੁੱਖ ਵਡੇਰੇ 'ਚੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲੇ
ਫੇਰੀ ਵਾਲਾ ਫੇਰੀ ਲਾ ਕੇ ਦੱਸ ਖਾਂ ਕਿੱਥੋਂ ਖਾਵੇ
ਰੋਟੀ ਦਾ ਵੀ ਖਰਚਾ ਜੇਕਰ ਫੇਰੇ 'ਚੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲੇ
ਓਦੋਂ ਤੀਕਰ ਚੁੱਗੀਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਈਦਾਂ ਨੇ ਨਈਂ ਆਉਣਾ
ਜਿੰਨਾ ਚੀਕਰ ਚੰਨ ਦੇ ਕਾਤਿਲ ਡੇਰੇ 'ਚੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲੇ
ਲੱਖ ਸਿਖਾਈਏ 'ਸੰਧੂ' ਭਾਵੇਂ ਮੋਤੀ ਚੋਗ ਚੁਗਾਈਏ
ਤਿੱਤਰਾਂ ਵਰਗੀ ਫਿਰ ਵੀ ਵਾਜ ਬਟੇਰੇ 'ਚੋਂ ਨਾ ਨਿਕਲੇ
