ਸੁਆਦ-ਸਬਰ ਨਾਹੀਂ ਕਾਈ

ਸੁਆਦ-ਸਬਰ ਨਾਹੀਂ ਕਾਈ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬੂਟੀ,

ਮਲ ਮਲ ਅਸਾਂ ਪੀਵਣੀ ਏਂ

ਅਸਾਂ ਰਜ਼ਾ ਤੁਸਾਡੜੀ ਮੰਨੀ,

ਥੀਵੇ ਪਿਆ ਜੋ ਥੀਵਣੀ ਏਂ

ਸੋਜ਼ਨ ਪਲਕ ਨਿਗਾਹ ਦੇ ਧਾਗੇ,

ਜ਼ਖ਼ਮ ਅਸਾਡੜੇ ਸੀਵਣੀ ਏਂ

ਹੈਦਰ ਜਿੰਦ ਪਿਆਰੇ ਉਤੋਂ ਮੈਂ,

ਸਦਕੜੇ ਕਰ ਦੇਵਣੀ ਏਂ ।੧੪।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ