ਸੁਆਦ-ਸਬਰ ਨਾਹੀਂ ਕਾਈ

ਸੁਆਦ-ਸਬਰ ਨਾਹੀਂ ਕਾਈ ਜ਼ਹਿਰ ਦੀ ਬੂਟੀ,

ਮਲ ਮਲ ਅਸਾਂ ਪੀਵਣੀ ਏਂ ।

ਅਸਾਂ ਰਜ਼ਾ ਤੁਸਾਡੜੀ ਮੰਨੀ,

ਥੀਵੇ ਪਿਆ ਜੋ ਥੀਵਣੀ ਏਂ ।

ਸੋਜ਼ਨ ਪਲਕ ਨਿਗਾਹ ਦੇ ਧਾਗੇ,

ਜ਼ਖ਼ਮ ਅਸਾਡੜੇ ਸੀਵਣੀ ਏਂ ।

ਹੈਦਰ ਜਿੰਦ ਪਿਆਰੇ ਉਤੋਂ ਮੈਂ,

ਸਦਕੜੇ ਕਰ ਦੇਵਣੀ ਏਂ ।੧੪।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ