ਦੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਸੁੱਚਾ ਦੁੱਧ ਹੈ ਮਿਲਦਾ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ।
ਸੁੱਚੀ ਜਾਗ ਜੋ ਲਾਉਂਦੀ, ਲੈ ਸਾਡੇ ਪਿਓ ਕੋਲੋਂ ।
ਦੁਨੀਆਂ 'ਤੇ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ, ਮਾਂ ਜਿਹਾ ਮੈਂ ਮੰਦਿਰ ।
ਤੱਕੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੈਂ ਕੰਧਾਂ, ਮਾਂ ਦੇ ਢਿੱਡ ਅੰਦਰ ।
ਛੱਤ ਮਾਂ ਦੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਚੋਂਦੀ ਸੀ ।
ਦੁਨੀਆਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਾਂ, ਫਿਰਦੀ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਸੀ ।
ਧੁੰਨੀਂ ਸੁਹਣੀ ਮਾਂ ਦੀ, ਰੱਜ ਰੱਜ ਮਾਣ ਲਈ ।
ਰਿੱਝੀ-ਰਝਾਈ ਮਿਲਦੀ, ਜਿੱਥੇ ਖਾਣ ਲਈ ।
ਰੁੱਖੀ-ਮਿੱਸੀ ਖਾ, ਢਿੱਡ ਚਾਹੇ ਭਰਦੀ ਸੀ ।
ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਿੱਤ, ਮਾਂ ਮੇਵੇ ਧਰਦੀ ਸੀ ।
ਮਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜਦ, ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਘੱਲਿਆ ਸੀ ।
ਮੌਤ ਜਿਹੀ ਪੀੜਾ ਨੂੰ , ਉਸਨੇ ਝੱਲਿਆ ਸੀ ।
ਖੂਨ ਨਾਲ ਜਿਸ ਮੇਰੀ, ਕੀਤੀ ਘੜ੍ਹਾਈ ਸੀ ।
ਖੂਨੋ ਖੂਨ ਜਨਮ ਵੇਲੇ, ਤੱਕੀ ਮੈਂ ਮਾਈ ਸੀ ।
ਏਸੇ ਲਈ ਤੇ ਮਾਂ ਜਿਹਾ, ਕੋਈ ਨਾ ਹੋਰ ਵਿਖੇ ।
ਮਾਂ ਨੇ ਜੰਮੀ 'ਸਰਬ', ਤੇ ਕਲਮ ਕਲਾਮ ਲਿਖੇ ।
ਪਹਿਲਾ ਰੁਤਬਾ ਮਾਂ ਦਾ, ਦੂਜਾ ਰੱਬ ਦਾ ਏ ।
ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾ ਹਾਣੀ, ਕਦੇ ਨਾ ਲੱਭਦਾ ਏ ।
