ਨਾ ਦਿਨੇ ਅੱਖ ਲੱਗੇ, ਨਾ ਰਾਤੀਂ ਆਵੇ ਨੀਂਦਰ ।
ਸੁਫ਼ਨੇ ਅਸਾਂ ਨੇ ਏਦਾਂ ਖ਼ਾਕ ਕੀਤੇ ਨੇ ।
ਸੁਫ਼ਨੇ ਨੂੰ ਅਸਾਂ ਕੁਝ ।
ਜਾਣ ਕੇ ਨਹੀਂ ਅੱਖੀਂ ਲਾਇਆ ।
ਮਾਂ ਨੇ ਹੀ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਏਨੇ ਖ਼ਾਬ ਲੀਕੇ ਨੇ ।
ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਰਤ ਹੁੰਦੀ, ਕਿ ਓਹਨਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਵੇਖੀਏ ।
ਮਨ ਨੂੰ ਨਾ ਭਾਈ ਸਾਡੇ, ਲੀਕ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਨੇ ।
ਚਾਦਰਾਂ ਸੀ ਚਿੱਟੀਆਂ, ਪਲੰਘਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਛੀਆਂ ।
ਸੌਂ ਨਾ ਦਾਗ਼ ਲਾਏ ਅਸਾਂ, ਜਦੋਂ ਅਸਾਂ ਡਿੱਠੀਆਂ ।
ਜਾਗ ਜਾਗ ਅਸਾਂ ਮਾਂ ਦੇ, ਖ਼ਾਬ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਨੇ ।
ਬੜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਜਦੋਂ ਮਾਂ, ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਆਖੇ ।
ਸਾਡੇ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਾਂ ਸਾਡੇ, ਖ਼ਾਬ ਪੂਰੇ ਕੀਤੇ ਨੇ ।
ਹੁਣ ਜਦ ਮੇਰੇ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਾਂ, ਦੀ ਹੈ ਵਾਰੀ ਆਈ ।
ਉਹਨਾਂ ਖਾਤਰ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ, ਹਾਰ ਮੰਨ ਲਈ 'ਸਰਬ' ।
ਆ ਜਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣਾ, ਕਹਿ ਦੀਦੇ ਮੀਟ ਦਿੱਤੇ ਨੇ ।
