ਆਕਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸੂਰਜ,
ਚਾਨਣ ਵੰਡਦਾ,
ਤੇ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ,
ਸਲਾਮ ਉਸ ਸੂਰਜ ਨੂੰ,
ਜੋ ਖੁਦ ਮੱਚ-ਮੱਚ ਕੇ,
ਰੋਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ,
ਮੱਚ-ਮੱਚ ਕੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਕਰਨੀ,
ਕਿੰਨੀ ਔਖੀ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਮੁਸ਼ਕਲ,
ਸੂਰਜ ਜਾਣਦਾ ਏ।
ਐਸਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਤਲਾਸ਼ਾਂ,
ਧਰਤੀ ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਚ,
ਜੋ ਦੂਰ ਕਰੇ,
ਵਹਿਮਾਂ-ਭਰਮਾਂ, ਜਾਤਾਂ-ਪਾਤਾਂ,
ਤੇ ਕੂੜ-ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਗੂੜ੍ਹੇ ਹਨੇਰਿਆਂ ਨੂੰ,
ਤੇ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰੇ,
ਸਭ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਜਿੰਦਗੀਆਂ ਨੂੰ।
ਪਰ ਕੌਣ ਬਣੇ ਸੂਰਜ ?
ਮੱਚਣ ਤੋਂ ਡਰਦਾ ਹਰ ਕੋਈ,
ਮੈਂ ਬਣਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਬਣੋ,
ਸੂਰਜ ਤਾਂ ਬਣਨਾ ਪੈਣਾ ਏ।
