ਸੰਸਾਰ ਵਿਅਰਥ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਦ
ਦੂਰ-ਦੁਰਾਡੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਲਿਖਦੀ ਹਾਂ ਤੇਰੀ ਚੌੜੀ ਹਥੇਲੀ 'ਤੇ
ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗੀਤ
ਜੋ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ
ਸੰਸਾਰ ਅਰਥਹੀਣ ਵਿਖਾਵੇ ਵਿੱਚ ਮਾਤਹਿਤ
ਬੇਜਾਨ ਪੱਥਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦਾ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ
ਦਿਲ ਦੇ ਓਸ ਕਿਨਾਰੇ 'ਤੇ
ਜਿੱਥੇ ਬਰਫ਼ ਪਿਘਲ ਕੇ ਗੰਗਾ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
ਸੰਸਾਰ ਝੂਠੀ ਪੂਜਾ ਦੁਆਰਾ ਮੋਹਿਤ
ਇੱਕ ਸਨਕੀ ਰੌਲੇ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦਾ
ਅਤੇ ਮੈਂ ਮਲਹਾਰ ਗਾਉਂਦੀ ਹਾਂ
ਅੰਦਰਲੇ ਉਸ ਸਭਾ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ
ਜਿੱਥੇ ਗਰਜ ਕੇ ਜੀਵਨ ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ
