ਤੈਂਡੀਆਂ ਚਸ਼ਮਾਂ ਕੀਤਾ ਚੂਰ, ਕਿਨ੍ਹਨ ਨੂੰ ਆਖਾਂ ਗਾਲ੍ਹ ਇਹੀ ਹਾਲ ਦੀ।
ਬੁੱਲ੍ਹੇ ਸ਼ਾਹ ਕੂੰ ਬੈਰਾਗੀ ਕੀਤੋਈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਕਸੂਰ।
ਨਾਜ਼ਨੀਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ, ਸੂਲੀ ਚਾੜ੍ਹਿਓ ਈ ਮਨਸੂਰ।
ਖ਼ੂਨੀ ਨੈਣ ਤੈਂਡੇ ਕੀਤਾ, ਕਰਮਲ ਨਾਲ ਕਲੂਰ।
ਸਰਮੱਦ ਨੂੰ ਲਤ ਡੇ ਕੁਹਾਇਓ ਈ, ਵਰਹ ਨੀਤਾ ਵ ਹਲੂਰ।
ਸ਼ਮਸੁਲ ਹੱਕ ਦੀ ਖੱਲ ਖਲਾਈਓ ਈ, ਮੁਲਕੀਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ।
ਕਤਲ ਤੁਸਾਡਾ ਤਿਨ੍ਹਾਂ ਕਬੂਲਿਆ, ਜਿ ਹੋਂਦੇ ਵਿਚ ਹਜ਼ੂਰ।
ਸੱਚੂ ਹੈਰਤ ਦੇ ਵਿਚ ਹੋਵੇਂ, ਭਏ ਮਹਵ ਕਰੇਂ ਮਜ਼ਕੂਰ।
