ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਰੱਬ ਭੁਲਾ ਦੇਵਾਂਗਾ,
ਚੰਦ ਅੰਬਰੋਂ ਲਾਹ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਟੁੱਟੇ ਤਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਨੀਂ,
ਤੇਰੀ ਚੁੰਨੀ ਜੜਵਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਨੈਣਾਂ ਮੇਰਿਆਂ ਦਾ ਕਸੂਰ ਏ,
ਜੋ ਤੂੰ ਹੋਇਆ ਮੈਥੋਂ ਦੂਰ ਏ।
ਦਿਲਾ ਤੈਨੂੰ ਵੀ ਮੈਂ ਕੀ ਆਖਾਂ,
ਤੂੰ ਵੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਰ ਏ।
ਕਿੰਝ ਆਖਾਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ,
ਤੂੰ ਕਦੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇ ਬਿਨ੍ਹਾਂ ਕਿੱਕਣ ਪਲ ਲੰਘਦੇ,
ਤੂੰ ਕਦੇ ਲੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਇਸ਼ਕ ਪਿਆਰ ਮੁਹੱਬਤ ਖ਼ੁਦਾ ਰੱਬ,
ਕੀ ਕੀ ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਨੇ ਸੱਜਣਾ।
ਨਫ਼ਰਤ ਮੌਤ ਟੁੱਟਿਆ ਜ਼ਹਿਰ ਕਬਰ,
ਕੀ ਕੀ ਨਾਮ ਮੇਰੇ ਨੇ ਸੱਜਣਾ।
ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਤਾਂ ਦੇ ਪਰ ਲਿਖਣ ਜੋਗਾ,
ਐਨਾ ਨਾ ਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਮਰ ਜਾਵਾਂ।
ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਤਾਂ ਦੇ ਪਰ ਸਿੱਖਣ ਜੋਗਾ,
ਐਨਾ ਨਾ ਦੇ ਕਬਰਾਂ 'ਚ ਸੱਜ ਜਾਵਾਂ।
ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਹੋ ਜੂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਤੈਨੂੰ ਵੀ,
ਬੱਸ ਤੂੰ ਦੂਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੀਂ।
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਮਨਾ ਲਵਾਂਗਾ ਮੈਂ,
ਬੱਸ ਤੂੰ ਮਜਬੂਰ ਨਾ ਹੋ ਜਾਵੀਂ।
ਇੱਕ ਹਾਂ ਮੰਗੀ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਵੇ,
ਸਾਹ ਦਿਲ ਜਾਨ ਸਭ ਨਾਮ ਕੀਤੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ।
ਸ਼ੈਰੀ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕਰਦਾ,
ਬਸ ਇੱਕ ਯਕੀਨ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਕਰਦੀ ਮੇਰੇ।
ਤੈਨੂੰ ਇਕੱਲਾ ਨਾ ਛੱਡ ਜਾਉਂ ਕਦੇ,
ਹਰ ਇੱਕ ਪਲ ਸਜਾ ਦੇਵਾਂਗਾ ਮੈਂ ਤੇਰੇ।
ਜਿਸ ਪਲ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਯਾਦ ਨਾ ਕੀਤਾ,
ਤੂੰ ਸੋਚ ਲਵੀਂ ਉਸ ਪਲ ਸਾਹ ਮੁੱਕਗੇ ਮੇਰੇ।
