ਤਪਦੀ ਰੁੱਤੇ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦਾ ਬੁੱਢਾ ਰੁੱਖ ਘਣਛਾਵਾਂ ।
ਜਿਸਦੇ ਟਾਹਣਾਂ ਉੱਤੇ ਅੱਜਕਲ੍ਹ ਪੱਤਾ ਟਾਵਾਂ ਟਾਵਾਂ ।
ਬੁੱਢਾ ਰੁੱਖ ਉਹ ਪਿੰਡ ਮੇਰੇ ਦਾ ਬਾਬੇ ਦਾ ਹੈ ਹਾਣੀ,
ਉਸਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਰਲ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਮੇਰਾ ਵੀ ਪਰਛਾਵਾਂ ।
ਚਿੱਤ ਕਰਦਾ ਉਸ ਬਾਬੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਸਨਮੁੱਖ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਾਂ,
ਪਿੰਡ ਤੇਰੇ ਦੀ ਧੀ ਦਾ ਕਾਹਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਨੀ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ।
ਇਕ ਦਿਨ ਰੁੱਖ ਦੇ ਟਾਹਣਾਂ ਉੱਤੇ ਚਲ ਜਾਣਾ ਹੈ ਆਰਾ,
ਫੇਰ ਪਤਾ ਨੀ ਮੈਂ ਉਸ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਵਾਂ ਜਾਂ ਨਾ ਆਵਾਂ ।
ਨਫ਼ਰਤ ਹਿੰਸਾ ਮਾਤਮ ਸਾਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨੇ ਵਾਸੀ,
ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਇਸ ਰੂਹ ਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿਹੜੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਵਾਂ ।
