ਤੇ-ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣਿਆਂ ਹੋਈ ਦੇਖੇ,
ਨਾਹੀਂ ਤਾਂ ਕਿਆ ਤਕਾਬਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਉਸ ਗਾਲ ਸਫਾ ਤੇ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਸਿਆਹ ਨੂੰ,
ਗੁਲਸ਼ਨ ਸੁੰਬਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਤੈਂਡੇ ਅਕਸ ਦਾ ਅਕਸ ਪਵੇ ਦਿਲ,
ਗਾਲ ਤੇ ਦੂਰ ਤਸਲਸਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਜਿੰਨਾ ਖੇਡ ਪਇਓਂ ਗਲ ਵਲਵਲ,
ਆਵੇ ਮੇਲਣ ਦਿਲ ਕਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਵੇਖ ਰਹੀ ਇੱਕ ਪਲਕ ਨਾ ਝਮਕੀ,
ਹੋਸ਼ ਗਇਆ ਫੁੱਲ(ਭੁੱਲ) ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਜੇ ਸ਼ੌਕ ਤੈਂਡੇ ਤੋ ਰੋਂਦਿਆਂ ਰੋਂਦਿਆਂ,
ਅੱਖੀਂ ਭੀ ਭੁੱਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਪਰ ਫੇਰ ਕਰੇਸੇਂ ਨੈਣ ਸਿਆਹ ਤੈਂਡਾ,
ਕੱਜਲ ਘੁਲ ਘੁਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।
ਜੇ ਹੈਦਰ ਯਾਰ ਦਾ ਅਕਸ ਪਵੇ,
ਕਰੇ ਆਲ੍ਹਣਾ ਬੁਲਬੁਲ ਆਰਸੀ ਨੂੰ ।੩।
