ਤੇਰੇ ਅਧਖੁਲ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਦਰ ਤੇ
ਕੋਈ ਰੁਕ ਗਿਆ ਰਾਹੀ
ਤੂੰ ਇੱਕ ਹੁੰਗਾਰਾ ਭਰਿਆ ਸੀ
ਥਾਏਂ ਮੁੱਕ ਗਿਆ ਰਾਹੀ
ਤੇਰਾ ਰਾਹੀ
ਕੋਈ ਗਹਿਰੇ ਨੈਣਾਂ ਵਾਲੀ
ਉਹਦੀ ਚਾਲ ਹੈ ਕਾਹਲੀ ਕਾਹਲੀ
ਉਹਦੀ ਉਮਰ ਗਮਾਂ ਨੇ ਪਾਲੀ
ਜਿਹੜੀ ਜਨਮਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਭਾਲੀ
ਉਹਦੇ ਹਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚਦੀਆਂ ਪੀੜਾਂ ਤੇ
ਬਸ ਲੁੱਟ ਗਿਆ ਰਾਹੀ
ਤੇਰਾ ਰਾਹੀ
ਕੋਈ ਮੂਕ ਸੁਨੇਹਾ ਆਇਆ
ਜਿਹਨੇ ਸੁੱਤਾ ਦਰਦ ਜਗਾਇਆ
ਉਹਨੂੰ ਫੜਕੇ ਸੀਨੇ ਲਾਇਆ
ਅਸਾਂ ਦਿਲ ਦੇ ਵਿੱਚ ਲੁਕਾਇਆ
ਉਹ ਪੱਥਰਾਂ ਵਰਗੀ ਚੁੱਪ ਵਾਲਾ
ਐਵੇਂ ਫੁੱਟ ਪਿਆ ਰਾਹੀ
ਤੇਰਾ ਰਾਹੀ
ਸਾਡਾ ਦਿਲ ਸੀ ਖਾਲੀ ਖਾਲੀ
ਜਿਵੇਂ ਕੱਲ ਮਕੱਲੀ ਟਾਹਲੀ
ਅਸੀਂ ਰੂਹ ਬੱਦਲਾਂ ਵੱਲ ਕਰ ਲੀ
ਫੇਰ ਰੱਜ ਕੇ ਝੋਲੀ ਭਰ ਲੀ
ਜਿਹਦਾ ਦਿਲ ਕੰਢਿਆ ਵਿੱਚ ਵਸਦਾ ਸੀ
ਭਰ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਰਾਹੀ
ਤੇਰਾ ਰਾਹੀ
ਇਹ ਸਾਗਰ ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਲਾ ਲੈ
ਇਹਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬੂੰਦ ਬਣਾ ਲੈ
ਇਹ ਅਧ ਸੁੱਤਾ ਜਿਹਾ ਪਾਣੀ
ਇਹਨੂੰ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਸਮਾ ਲੈ
ਤੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਪੋਹ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਜਿਉਂ
ਇਹ ਲੁਕ ਗਿਆ ਰਾਹੀ
ਤੇਰਾ ਰਾਹੀ ਤੇਰਾ ਰਾਹੀ
