ਤੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕੀਵੇਂ ਮੁਸਕਰਾਹਟ ਆ ਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਰ ਰਿਹਾ ਸਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਰਤਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਜਨਾਜ਼ੇ ਉੱਠਦੇ ਦੇਖੇ ਨੇ ਹੁਣ ਤੇ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਮੈਂ,
ਤੇ ਮੱਯਤ ਵੈਰ ਦੀ ਸੁਣਿਐ ਕਦੇ ਦਫ਼ਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਜ਼ਮਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ਵੈਰੀ ਕਦੇ ਇਹ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,
ਸਿਰਾਂ ਦੀ ਫ਼ਸਲ ਪੱਕੇ ਤੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਚਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਉਮੀਦਾਂ ਮਾਰ ਪਰਤ ਆਇਆ ਮਹਿਲ ਦੇ ਪੌਡਿਆਂ ਕੋਲੋਂ,
ਕਿ ਪਾਣੀ ਮੈਂ ਨਿਵਾਨਾਂ ਦਾ ਉਤਾਂਹ ਉਚਿਆਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਗਦਾ 'ਸੁਲਤਾਨ' ਨੂੰ ਆਖੋ ਤੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈਰਤਾਂ ਵਾਲੀ,
ਜੇ ਕੀਮਤ ਯੂਸਫ਼ਾਂ ਦੀ ਵੀ ਤੇ ਅੱਟੀ ਪਾਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
