ਤੇਰੇ ਦਰ ਨਾ ਆਵਣ ਜੇ ਦੁਖਿਆਰੇ ਲੋਕ ।
ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਣ ਇਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਰੇ ਲੋਕ ।
ਮੰਨਿਆ ਤੈਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪੱਥਰ ਮਾਰੇ ਨੇ,
ਇੱਕੋ ਵਰਗੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ।
ਖੁੱਲ੍ਹ ਜਾਣਾ ਸੀ ਭਰਮ ਤੇਰੀ ਅਸਲੀਅਤ ਦਾ,
ਐਵੇਂ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬਾਜ਼ੀ ਹਾਰੇ ਲੋਕ ।
ਖ਼ੌਫ਼ ਨਹੀਂ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਕੁੱਝ ਵੀ ਪਰ੍ਹਿਆ ਦਾ,
ਕੀਕਣ ਮਰਜ਼ੀ ਸੋਚਣ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ।
ਅੱਖੀਆਂ ਡੋਲ੍ਹਣ ਪਾਣੀ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ,
'ਸ਼ਾਮੀ' ਜਦ ਵੀ ਆਵਣ ਯਾਦ ਪਿਆਰੇ ਲੋਕ ।
