ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਦੇ ਝੱਖੜ ਕੀਤਾ ਦਿਲ ਨੂੰ ਲੀਰਾਂ-ਲੀਰਾਂ ।
ਅੱਖ ਦੇ ਮੈਂਟਲਪੀਸ ਤੋਂ ਡਿੱਗੀਆਂ ਸਤ ਰੰਗੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ।
ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ ਕੰਡੇ ਬਣ ਕੇ ਚੁਭਦੇ,
ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਗੁੱਛੇ ਵੀ ਇਕ ਦਿਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਜ਼ੰਜੀਰਾਂ ।
ਵੇਲੇ ਦੇ ਫੁਟਪਾਥ ਤੇ ਬੈਠਾ ਸਿਰ ਦਾ ਕਾਸਾ ਭੰਨਾਂ,
ਫਿਰ ਤਹਿਜ਼ੀਬ ਦੀ ਚਾਦਰ ਉੱਤੇ ਪੈਂਦੀਆਂ ਜਾਣ ਲਕੀਰਾਂ ।
ਬਕਸੇ ਵਿਚ ਕਸ਼ਮੀਰ ਮਹਿਲ ਦੇ ਗੁਲ ਬਕਾਉਲੀ ਹੱਸੇ,
ਸੁਫ਼ਨਾ ਜਾਣ ਕੇ ਦੇਖਣ ਦੇ ਲਈ ਉਂਗਲੀ ਆਪਣੀ ਚੀਰਾਂ ।
ਮੁਖੜੇ ਦੇ ਤਸਬੀ ਗੁਲਦਾਨ 'ਚ ਸਜਿਆ ਫੁੱਲ ਗੁਲਾਬੀ,
ਜੁੱਸੇ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਟੇਬਲ ਲੈਂਪ ਦੀਆਂ ਤਨਵੀਰਾਂ ।
