ਠਾਹ-ਠਾਹ ਕਰਦੀਆਂ ਵਾਜ਼ਾਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
ਲਹੂ ਵਿਚ ਡੁੱਬੀਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
ਰਾਹਕਾਂ ਘਰ ਤੇ ਫੱਕਾ ਦਾਣੇ ਪੁੱਜਦੇ ਨੇ,
ਹਰੀਆਂ-ਭਰੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
ਜੇ ਕਰ ਆਸ ਦਾ ਸੂਰਜ ਅੰਦਰੋਂ ਬੁਝਿਆ ਏ,
ਘੁੱਪ ਹਨੇਰੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਚੇਤੇ ਨਹੀਂ,
ਉਹੋ ਬੂਹੇ ਗਲੀਆਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
ਖੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਜੇ ਕੱਠੀਆਂ ਕਰੀਏ ਤੇ,
ਡਿੱਗੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
ਫੇਰ ਵੀ ਖ਼ਵਰੇ ਔਖਾ ਸਾਹ ਕਿਉਂ ਆਉਂਦਾ ਏ,
ਖੁੱਲੀਆਂ 'ਸ਼ਾਦ' ਫ਼ਿਜ਼ਾਵਾਂ ਚਾਰ-ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਨੇ ।
