ਉਠ ਖਲੋਤੀ, ਸੁੱਤੀ ਸਰਘੀ,
ਥਾਲੀ ਘੋਲੇ ਰੰਗ ਵੇ ।
ਨੂਰ-ਪਰੀ ਤੋਂ ਬੱਦਲਾਂ ਮਹਿੰਦੀ,
ਲਈ ਉਧਾਰੀ ਮੰਗ ਵੇ ।
ਸੂਰਜ ਰਾਣੇ ਅੱਖ ਉਘਾੜੀ,
ਧਰਤੀ ਲਾਹੀ ਸੰਗ ਵੇ ।
ਕਿਰਨਾਂ ਆ ਬੂਹੇ ਖੜਕਾਏ,
ਹੌਲੀ ਜਹੀ ਫਿਰ ਖੰਘ ਵੇ ।
ਹੋਇਆ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਚਾਨਣ,
ਰਹਿ ਗਏ ਨ੍ਹੇਰੇ ਦੰਗ ਵੇ ।
ਚਿੜੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਚੂਕ ਹਾਣੀਆਂ,
ਪੰਛੀ ਖੋਲ੍ਹਣ ਖੰਭ ਵੇ ।
ਦਿਹੁੰ-ਨੱਢੇ ਨੇ ਫੜ ਕੇ ਸੋਟੀ,
ਨ੍ਹੇਰੇ ਦਿਤੇ ਝੰਬ ਵੇ ।
ਆਸ ਮੇਰੀ ਅੰਗੜਾਈ ਲੈਂਦੀ,
ਜਾਗੀ ਮੂਕ ਉਮੰਗ ਵੇ ।
ਗਹਿਰ-ਗੰਭੀਰ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚੋਂ,
ਉਠੇ ਜਿਵੇਂ ਤਰੰਗ ਵੇ ।
ਆ ਮਿਲ ਸੱਜਣ ਚੀਰ ਵਲ੍ਹਿਖਾਂ,
ਪੂਰੀ ਹੋਈ ਉਮੰਗ ਵੇ ।
