ਤੋਏ-ਤਬੀਬਾਂ ਦੀ ਰਗ ਪਗ ਕੇਹੀ,
ਫੜ ਫੜ ਪਈ ਬੁਲੇਂਦੜੀ ਰਗ ।
ਆਤਿਸ਼ਰੰਗੀ ਦੀ ਭਾਹ ਲੱਗੀ,
ਮੈਨੂੰ ਗਰਮੀ ਥੋਂ ਪਈ ਕੂਕੇਂਦੜੀ ਰਗ ।
ਠੁਮਕ ਠੁਮਕ ਜੈਂਦੀ ਲਟਕ ਮੈਨੂੰ,
ਓਹੋ ਤਬੀਬ ਦਸੇਂਦੜੀ ਰਗ ।
ਜ਼ੋਰੀ ਆਣ ਛੁੜੈਂਦੇ 'ਸ਼ੀਰਾਂ,'
ਨਹੀਂ ਤੇ ਧਾ ਮਰੇਂਦੜੀ ਰਗ ।
ਜਿੱਥੇ ਤਬੀਬਾਂ ਕੂੰ ਹੱਥ ਨਾ ਆਵੇ,
ਲੋਕਾਂ ਹੋਰ ਪੁਛੇਂਦੜੀ ਰਗ ।
ਨੀਮ ਤਬੀਬ ਇਹ ਖੂਨ ਕਰੇਂਦੇ
ਕਮ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਤੇ ਸ਼ਾਸ਼ਾ ਕਰੇਂਦੜੀ ਰਗ ।
ਵੈਦਾਂ ਦਾ ਹੱਥ ਭਾਵਸ ਨਾਹੀਂ
ਵੇਖ ਹੈਦਰ ਹੱਥ ਸੁਟੇਂਦੜੀ ਰਗ ।੧੬।
