ਤੋਏ-ਤਰਫ਼ ਤੁਸਾਡੜੇ ਰਾਹ ਦੇ,
ਅਖੀਂ ਲੱਗੀਆਂ ਏਂਵੇਂ ਉਮਰ ਗਈ ।
ਧੂੜ ਤੁਸਾਡੜੇ ਰਾਹ ਦੀ ਪਲ ਪਲ,
ਤਕਦਿਆਂ ਏਂਵੇਂ ਉਮਰ ਗਈ ।
ਭੁੱਲ ਭੁਲਾਵੜੇ ਤੈਂਡੜੇ ਉਠ ਉਠ,
ਵੇਖਦਿਆਂ ਏਂਵੇਂ ਉਮਰ ਗਈ ।
ਤਰਫ਼ ਤੁਸਾਡੜੇ ਰਾਹ ਦੇ ਤਕ ਤਕ,
ਥੱਕੀਆਂ ਏਂਵੇਂ ਉਮਰ ਗਈ ।
ਲਿਖਦਿਆਂ ਨਿੱਤ ਨਿੱਤ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਹੈਦਰ,
ਅੱਕੀਆਂ ਏਂਵੇਂ ਉਮਰ ਗਈ ।੧੬।
