ਕੋਈ ਸਮਝੇ ਜਾਂ ਨ ਸਮਝੇ
ਕੋਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂ ਨ ਜਾਣੇ,
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ 'ਚ ਸਾਵਣ ਹੈ,
ਤੇਰੀ ਹਿੱਕੜੀ ਜਵਾਲਾ ਹੈ,
ਇਹ ਅੱਗ ਨਾ ਬੁੱਝਣ ਵਾਲੀ ਹੈ,
ਇਹ ਗ਼ਮ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ।
ਤੂੰ ਆਹਾਂ ਭਰਨ ਦੇ ਐ ਦਿਲ !
ਤੂੰ ਜਲਦਾ ਜਾ ਜਲਾਈ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
ਇਹ ਗ਼ਮ ਡੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੀ ਚੰਗਾ ਹੈ,
ਇਹਨੂੰ ਗੀਤਾਂ 'ਚੋਂ ਡੋਲ੍ਹੀ ਜਾ;
ਸਿਤਾਰੇ ਸੁਣਨ ਆਏ ਨੇ,
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪੀੜ ਫੋਲੀ ਜਾ ।
ਠਹਿਰ ਜਾ ਤੂੰ ਜ਼ਰਾ ਨੀਂਦੇ,
ਨੀ ਯਾਦੇ ਤੂੰ ਤਾਂ ਆਈ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
ਤੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਜੀਵਨ ਵੀ
ਇਹਨਾਂ ਗਲੀਆਂ 'ਚ ਰੁਲਣਾ ਹੈ ।
ਦੋ ਸੂਹੇ ਹੋਠਾਂ ਨੇ ਛੁਹਕੇ
ਤੇਰੇ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਭੁੱਲਣਾ ਹੈ ।
ਤੂੰ ਦੀਪਕ ਰਾਗ ਦੀ ਲੈਅ 'ਤੇ
ਇਹ ਨਗ਼ਮੇ ਗੁਨਗੁਨਾਈ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
ਇਹ ਪੀੜਾ ਜਗਤ ਜੇਡੀ ਹੈ,
ਤੂੰ ਝੋਲੀ 'ਚੋਂ ਖਿਲਾਰੀ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ,
ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰੀ ਜਾ ।
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਾਸੇ ਦੇਂਦਾ ਰਹਿ,
ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਗ਼ਮ ਛੁਪਾਈ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
ਹਨੇਰਾਂ ਨਾਲ ਲਿਪਟੀ ਹੈ
ਇਹ ਕਾਲੀ ਰਾਤ ਵੀ ਰੋਵੇ;
ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ 'ਚ ਚਾਨਣ ਹੈ,
ਇਹ ਚੰਨ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨ ਹੋਵੇ ।
ਸਿਤਾਰੇ ਤੋੜ ਕੇ ਨੈਣੋਂ-
ਤੂੰ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਜਗਾਈ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ ਤੂੰ ਪਿਆਰਾਂ ਤੇ
ਉਹ ਸਮਝੇਗੀ ਉਹ ਜਾਣੇਗੀ ।
ਭਟਕਦਾ ਜਨਮਾਂ ਤੋਂ ਰਾਹੀ,
ਉਹ ਵੇਖੇਗੀ ਪਛਾਣੇਗੀ ।
ਉਹਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕੇ
ਉਹਦੇ ਰਾਹਾਂ 'ਤੇ ਜਾਈ ਜਾ ।
ਤੂੰ ਗਾਈ ਜਾ ।
