ਤੂੰ ਹੀ ਹੋਵੇਂਗੀ

ਤੂੰ ਹੀ ਹੋਵੇਂਗੀ

ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ-ਸੱਜਰੀ ਸਵੇਰ ਵਰਗਾ

ਨੈਣ ਨਕਸ਼ ਸਾਰੇ

ਸੋਹਣੀ ਗ਼ਜ਼ਲ ਵਰਗੇ

ਮਹਿਫ਼ਲ ਸਾਰੀ ਸੁੰਨ ਜੇਹੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਤੱਕ ਤੱਕ

ਟੋਰ ਵੀ ਵਧੀਆ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਵਰਗੀ

ਇਕ ਤੋਂ ਇਕ ਵੱਧ ਕਦਮ

ਜਿਵੇਂ ਮੋਰਨੀ ਪੈਲੀਂ ਮਸਤੀ

ਖਬਰੇ ਸਤਰਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ

ਸਰਘੀ ਲੈ ਜਿਵੇਂ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਆਈ

ਇਕ ਇਕ ਹਰਫ਼ ਸਿਲਾਈ ਪਾਈ

ਚਾਨਣੀ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਭਰੀ ਭਰਾਈ

ਓਦਣ ਚੰਨ ਓਹਲੇ ਹੋ ਕੇ ਛੁਪ ਗਿਆ ਸੀ

ਜਦੋਂ ਤੇਰੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਰਾਤ ਖਿੜ੍ਹ ਗਈ ਸੀ

ਸੁਗੰਧੀਆਂ ਦੀ ਬਰਸਾਤ ਹੋਈ

ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ

ਹਰ ਪੱਬ ਤੇ ਨੱਚ ਉੱਠੇ ਸਿਤਾਰੇ

ਪਰਬਤ ਵਾਦੀ ਦੇ ਚੁੱਪ ਨਜ਼ਾਰੇ

ਦੂਰੋਂ ਤੈਨੂੰ ਸੇਕਣ ਸਾਰੇ

ਸੁੱਚੇ ਦਰਪਣ ਅਰਸ਼ ਹੁਲਾਰੇ

ਦਿਲ ਕਰਦਾ

ਇਕ ਰੁੱਖ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ

ਹੱਥ 'ਚ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਘੁੱਟ ਲਵਾਂ

ਤੇ ਭੁੱਲ ਜਾਵਾਂ ਮੈਂ ਆਲਮ ਸਾਰਾ

ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਖ਼ਬਰੇ ਕੀ ਮੰਤਰ

ਟੁਰਦੀ ਜਾਵੇਂ ਲੋਅ ਨਿਰੰਤਰ

ਓਸ ਦਿਨ ਪੰਛੀਆਂ ਨੇ ਚੁੱਪ ਧਾਰ ਲਈ ਸੀ

ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਸੁਣਨ ਲਈ

ਮੰਤਰਮੁਗਧ ਤੈਂ ਕੀਤੀ ਕਾਇਨਾਤ

ਮਰਮਰ ਦੀ ਕੋਈ ਜਾਪੇਂ ਬੁੱਤ

ਗੋਦੀ ਚੰਨ ਗੋਰਾ ਜੇਹਾ ਪੁੱਤ

ਪਤਝੜ ਉਮਰੇ ਹੁਸਨ ਦੀ ਰੁੱਤ

ਅੰਬਰੀ ਲੱਕ 'ਤੇ ਸੱਪਣੀ ਗੁੱਤ

ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਤਾਂ ਪਿੰਡ ਵਸਦਾ ਹੈ

ਹਰ ਰੁੱਖ ਚੰਦਰਾ ਦੁੱਖ ਦੱਸਦਾ ਹੈ

ਫੁੱਲ ਨਵੇਂ ਖਿੜ੍ਹਨ ਗੁਲਾਬੀਂ

ਸੁਰ ਨਵੇਂ ਤਰਨ ਰਬਾਬੀਂ

ਨਜ਼ਮਾਂ ਸਫ਼ੇ ਤੁਰਨ ਕਿਤਾਬੀਂ

ਰੰਗ ਵਟਣੇ ਦੇ ਚੜ੍ਹਣ ਸ਼ਬਾਬੀਂ

ਜੋਬਨ ਡੁੱਲ੍ਹੇ ਰੁੱਤ ਕੁਆਰੀ

ਅੰਗ ਅੰਗ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹੀ ਖ਼ੁਮਾਰੀ

ਚੰਨ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹਾਰੀ

ਖੁਸ਼ਬੂ ਕਿਰਦੀ ਜਾਵੇ ਸਾਰੀ

ਸਿਖ਼ਰ ਦੁਪਹਿਰਾ ਚਾਅ ਅੰਬਾਂ ਦਾ

ਇਸ਼ਕ ਕੋਈ ਲੱਭਦਾ ਰਾਹ ਖੰਭਾਂ ਦਾ

ਆਵੇ ਕੋਈ ਦਿਲ ਜੇਹਾ ਖੋਲ੍ਹੇ

ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੇ ਓਹਲੇ ਓਹਲੇ

ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਨਾ ਲੱਗੇ

ਇੰਜ ਮਿਲੀਏ ਨੀ ਪਹਿਲੀਏ ਅੱਗੇ

ਮਿਸਰਾ ਆਪੇ ਸ਼ੇਅਰ ਹੈ ਬਣਨਾ

ਜਦ ਬਣ ਸੰਵਰ ਪੱਬ ਬਾਹਰ ਤੂੰ ਧਰਨਾ

ਹੁਸਨ ਨੇ ਜਦ ਛੱਤ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਨਾ

ਵਾਲ ਸਕਾਉਣ ਬਹਾਨਾ ਘੜ੍ਹਨਾ

ਹੁਸਨ ਇਸ਼ਕ ਨੂੰ ਅੱਗ ਨੇ ਖਾਣਾ

ਚਾਨਣੀ ਨੇ ਚੰਨ ਜੰਮਣ ਜਾਣਾ

ਗੱਲਾਂ ਸਨ ਸਭ ਮਿੱਠੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ

ਖਬਰੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈਆਂ ਚਿੱਠੀਆਂ

ਇਹੋ ਜੇਹੀਆਂ ਨਾ ਦਿਸਣ ਹਵਾਵਾਂ

ਭਰ ਭਰ ਡੁੱਲ੍ਹਣ ਪਹਿਲੇ ਚਾਵਾਂ

ਮੱਥੇ ਤਾਰੇ ਰਾਹੀਂ ਛਾਂਵਾਂ

ਡਾਹ ਤੂੰ ਛਾਤੀ ਗੀਤ ਵਿਛਾਵਾਂ

ਗ਼ਜ਼ਲੇ ਨੀ ਓਹਦੇ ਵਰਗੀ ਹੋ ਜਾ

ਪੋਲੇ ਪੱਬ ਧਰ ਹਿੱਕੀਂ ਸਮੋ ਜਾ

ਕੁਝ ਗੰਢਾਂ ਤਾਂ ਗ਼ਮ ਦੀਆਂ ਧੋ ਜਾ

ਸਾਹੀਂ ਡੁੱਲ੍ਹਦਾ ਹੁਸਨ ਪਰੋ ਜਾ

ਪਲ ਉਡੀਕਦੇ ਦਰੋਂ ਹੂੰਝਦੇ

ਉਦਾਸ ਰਾਤ ਦੇ ਹੰਝੂ ਪੂੰਝਦੇ

ਤੂੰ ਆਈ ਤਾਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਆਉਣਾ

ਨਵਾਂ ਸੂਟ ਸਮਾਇਆ ਪਾਉਣਾ

ਗ਼ਮ ਚੱਕ ਨਵਾਰੀ ਪਲੰਘ ਹੈ ਡਾਹੁਣਾ

ਫਿਰ ਤੈਨੂੰ ਹੋਠਾਂ ਸੰਗ ਲਾਉਣਾ

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ