ਤੂੰ ਕਠਪੁਤਲੀ ਸਮਝ ਸਭ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪਲ ਪਲ ਨਚਾਈ ਚੱਲ ।
ਨਜ਼ਰ ਮਾੜੀ ਜਿਹੀ ਭੁੱਲ ਕੇ, ਹਮਾਤੜ ਤੇ ਵੀ ਪਾਈ ਚੱਲ ।
ਮੇਰੀ ਖ਼ਾਹਿਸ਼ ਉਧੇੜਣ ਨੂੰ, ਤੇ ਬੀ ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਬੀਜਣ ਨੂੰ,
ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਨਿਆਈ ਤੇ, ਨਜ਼ਰ ਦਾ ਹਲ ਚਲਾਈ ਚੱਲ ।
ਭਰਮ ਰੱਖ ਲੈ ਮੁਹੱਬਤ ਦਾ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਿੱਧਾ ਜੁਆਬਾ ਦੇਹ,
ਜਾਂ ਨਾਂਹ ਕਰਦੇ, ਜਾਂ ਹਾਂ ਕਰਦੇ, ਨਾ ਗਲ ਵਿਚ ਗਲ ਫਸਾਈ ਚੱਲ ।
ਹਮਾਇਤ ਕਰਕੇ ਝੂਠੇ ਦੀ, ਬੜੀ ਸ਼ਾਵਾ, ਬੜੀ ਵਾਹ ਵਾਹ,
ਜੇ ਸੱਚਾਈ ਤੇ ਚੱਲਣਾ ਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਖੱਲ ਲੁਹਾਈ ਚੱਲ ।
ਸਫ਼ਲਤਾ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਵੀ ਕੋਈ ਮੰਜ਼ਿਲ ਨਹੀਂ ਫਿਰ ਵੀ,
ਕਦਮ ਪਲ ਪਲ ਵਧਾਈ ਚੱਲ, ਸਫ਼ਰ ਚੱਲ ਚੱਲ ਘਟਾਈ ਚੱਲ ।
ਤੇਰਾ ਕਾਤਿਲ ਬਣੀ ਬੈਠਾ, ਤਿਰਾ ਮੁਨਸਿਫ਼, ਤੂੰ ਪਹਿਲੋਂ ਹੀਤਲੀ
ਤੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਰੱਖੀ ਚੱਲ, ਤੇ ਫਾਹੀ ਗਲ 'ਚ ਪਾਈ ਚੱਲ ।
ਵਫ਼ਾ ਮੇਰੀ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਏ, ਫ਼ਕਤ ਵਾਅਦੇ ਦਾ ਤੋਹਫ਼ਾ, ਪਰਸਹਾਰਾ
ਲੈ ਕੇ ਵਾਅਦੇ ਦਾ, ਨਾ ਹਰ ਪਲ ਕਲ ਵਿਖਾਈ ਚੱਲ ।
ਬਿਨਾ ਪੌੜੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਜੇ ਚੜ੍ਹਨਾ ਈ, ਸੁਖਾਲਾ ਏ,
'ਅਸ਼ਰਫ਼'ਸਭ ਦੀ ਹਾਂ ਵਿਚ ਹਾਂ ਤੇ ਗੱਲ ਨਾਲ ਗੱਲ ਮਿਲਾਈ ਚੱਲ ।
