ਟੁਰਦਾ-ਟੁਰਦਾ ਨੀਂਦਰ ਮਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
ਖ਼ਾਬਾਂ ਦੇ ਹੈ ਉਣਦਾ ਤਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
ਪਿਆਰ, ਮੁਹੱਬਤ, ਉਲਫ਼ਤ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਬੂਹੇ ਢੋਹ ਕੇ ।
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੱਲਾ ਜਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਖਲੋਤੇ ਲੋਕੀ ਸ਼ੱਕ ਦੀ ਵਿਸ਼ ਪਏ ਘੋਲਣ,
ਫਨੀਅਰ ਵਾਂਗ ਏ ਦੂਜੇ ਭਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ੍ਹ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
ਬੰਨੇ ਲੱਗਦੀ ਦਿਸਦੀ ਨਾਹੀਂ ਐਟਮ ਦੌਰ ਦੀ ਬੇੜੀ,
ਡੁੱਬ ਨਾ ਜਾਵੇ ਸੰਗ ਮਹਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
ਵਾਂਗ ਪਹਾੜਾਂ ਜਾਪਣ ਜਿਹੜੇ ਅਸਲੋਂ ਸਨ ਗਿਠਮੁਠੀਏ,
ਬਦਲੇ ਕੀ ਕੀ ਚੋਲੇ ਬਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
ਦਰ ਇੱਕੋ ਦਾ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਝੇੜੇ ਸਾਰੇ ਮੁੱਕਣ,
ਦਰ-ਦਰ ਦੀ ਪਿਆ ਮਿੱਟੀ ਛਾਣੇ, ਅਜ ਕੱਲ ਦਾ ਹਰ ਬੰਦਾ ।
