ਉਹ ਗਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਸੋਚ ਦਾ ਮਿਆਰ ਉਚਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਖਾ ਗਿਆ ਬੇੜੀ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰ ਨੂੰ,
ਇਸ ਕਦਰ ਦਰਿਆ ਪਿਆਸਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਆ ਗਿਆ ਕੀਵੇਂ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੇ,
ਹਰ ਕੋਈ ਗੁੂੰਗਾ ਤੇ ਬੋਲਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ੁਲਮ ਨਹੀਂ ਗਾ ਆਖਦਾ,
ਇਸ ਕਦਰ ਮਜਬੂਰ ਬੰਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਦੇ ਪੰਧ ਖੋਟੇ ਹੋ ਗਏ,
ਰਹਿਨੁਮਾ ਵੀ ਹੁਣ ਲੁਟੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
ਆਸ ਨਾ 'ਅਨਵਰ' ਕੋਈ ਬਾਕੀ ਰਹੀ,
ਸ਼ਹਿਰ ਦਿਲ ਦਾ ਇੰਜ ਸੁੰਨਾ ਹੋ ਗਿਆ ।
