ਅੱਜ ਉਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੈਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਚੱਲਿਆਂ ।
ਜਿਥੋਂ ਕਦੇ ਹਿੱਲਣੇ ਤੋਂ ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਦਾ ।
ਜਿਥੇ ਮੈਨੂੰ ਨਿੱਤ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਕੋਈ ਕੰਮ ਸੀ ।
ਕੰਮ ਕੀ ਸੀ, ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਏ ਜਿਥੇ ਤੇਰਾ ਦੰਮ ਸੀ ।
ਤੇਰੇ ਦੰਮ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਹੱਜ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਸੀ ।
ਕਿੱਡਾ ਸੋਹਣਾ ਨਾਂ ਸੀ,
ਉਹਦਾ ਨਾਂ ਸੁਣ ਕੇ ਤੇ ਜਾਨ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਦੀਦ ਉਹਦੀ ਅੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਠੰਡ ਅਪੜਾਂਦੀ ਸੀ ।
ਦੂਰੋਂ ਰੁੱਖ ਤੱਕ ਕੇ ਥਕੇਵੇਂ ਲਹਿ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ।
ਬਾਹੀਂ ਮਾਰ ਮਾਰ ਕੇ ਉਹ ਇੰਜ ਪਏ ਬੁਲਾਂਦੇ ਸਨ ।
ਸੁਰਗ ਦਾ ਸੁਆਦ ਆਵੇ ਉਹਨਾਂ ਹੇਠ ਖਲਿਆਂ ।
ਅੱਜ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮੈਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਚੱਲਿਆਂ ।
ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਖਿੱਚ ਕੋਈ ਹੋਂਦੀ ਏ ।
ਪਿੰਡ ਵੱਲੋਂ ਆਈ 'ਵਾ ਪਿੰਡੇ ਨੂੰ ਨਾ ਪੋਂਹਦੀ ਏ ।
ਕਿਸੇ ਦਿਆਂ ਚਾਵਾਂ ਮੇਰਾ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਡੱਕਿਆ ।
ਕੋਠੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ ।
ਕਿੱਕਰਾਂ ਦੇ ਓਲ੍ਹੇ ਹੋ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਇਕੱਲਿਆਂ ।
ਅੱਜ ਇੰਝ ਪਿੰਡ ਦੇ ਮੈਂ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘ ਚੱਲਿਆਂ ।
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਗੁਸਤਾਨ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦਾ ।
