ਜ਼ਾਲ-ਜ਼ਰਾ ਸੁਨੇਹੜਾ ਦੇਵੀਂ ਵੇ ਪਾਂਧੀ,
ਜੇ ਉਹ ਸੂਰਜ-ਮੁੱਖ ਵੰਜੇ ।
ਦੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਹਲੀਂ ਲੈ ਤਕ ਚੁੱਕੀ,
ਜੇ ਮੁਖਾਂ ਦੀ ਮੈਂਦੜੀ ਤੱਕ ਵੰਜੇ ।
ਸੂਰਜ-ਮੁਖੀ ਤਕੈਂਦੀ ਖਲੀ ਥੀਵੇ
ਤਾਲਾ' ਸੂਰਜ ਦੁਖ ਵੰਜੇ ।
ਸੂਰਜ-ਮੁਖੀ ਮੈਂ ਫੁਲ ਫੁਲ ਹੋਵਾਂ,
ਸੂਰਜ ਵੇਖਾਂ ਤਾਂ ਭੁੱਖ ਵੰਜੇ ।
ਸੂਰਜ ਹੈਦਰ ਪੀਰ ਨੂੰ ਪੁੱਛਾਂ,
ਸੂਰਜ ਮੈਥੋਂ ਨ ਲੁਕ ਵੰਜੇ ।੯।
