ਜ਼ਾਲਿਮ ਜਾਹਿਲ ਹੋ ਕੇ ਹੀਰੇ,
ਕਿਉਂ ਇਹ ਭਾਰ ਉਠਾਇਆ ਧੀ ।
'ਇਨਾ ਅਸ਼ੈਤਨਾ ਵਿਚ ਕੁਰਾਨ'
ਆਪ ਖੁਦਾ ਫਰਮਾਇਆ ਧੀ ।
'ਮਰ ਬਿਲ ਫਹਸ਼ਾ' ਨ ਸਮਝੀਓ,
ਆਪੇ ਕੰਮ ਗਵਾਇਆ ਧੀ ।
ਓੜਕ ਏਸੇ ਵੈਰੀ ਤੈਨੂੰ,
ਪੰਧੋਂ ਔਝੜ ਲਾਇਆ ਧੀ ।
ਗਇਆ ਨਸੂਰ ਜਿਗਰ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ,
ਤੈਨੂੰ ਦਰਦ ਸਵਾਇਆ ਧੀ ।
ਇਸ਼ਕ ਮਾਹੀ ਦੇ ਹੈਦਰ ਤੈਨੂੰ,
ਜਾਦੂ ਪਾ ਭਰਮਾਇਆ ਧੀ ।੧੧।
