ਙਙਾ ਆਖਦਾ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਕੇ, ਕਿਹਾ ਫੇਰ ਅਗਿਆਨ ਤੇ ਗਿਆਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜਿਹੜੇ ਰੱਬ ਦੀ ਖ਼ਿਦਮਤ ਤੋਂ ਰਹਿਣ ਖ਼ਾਲੀ, ਸੋਈ ਜਾਣੀਏਂ ਨੈਣ-ਪਰਾਣ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜੀਉ-ਜਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜਹਾਨ ਵਸੇ, ਜੇਤਾਂ ਚਿੱਤ ਗ਼ਮਨਾਕ ਜਹਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜੇਕਰ ਜੀਂਵਦਾ ਜਾਗਦਾ ਨਾ ਸਮਝੇ, ਫੇਰ ਰੱਬ ਪਰ ਤੇਰਾ ਅਹਿਸਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜਿਥੇ ਜਾਵਣਾ ਅੰਤ-ਅਖ਼ੀਰ ਬੰਦੇ, ਬਿਨਾ ਗੋਰ ਤੋਂ ਹੋਰ ਮਕਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜੇਕਰ ਆਪਣਾ-ਆਪਣਾ ਜਾਣਿਆਂ ਈ, ਤੈਨੂੰ ਰੱਬ ਦੀ ਫੇਰ ਪਹਿਚਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਦਯਾ ਬਾਝ ਨ ਸਫਲ ਮਨੁੱਖ-ਦੇਹੀ, ਸੌਦੇ ਸੱਚ ਦੇ ਬਾਝ ਦੁਕਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜੇਕਰ ਸਮਝ ਲੈ ਕਾਰਨ ਹਾਰਨੇ ਦਾ, ਪੰਡਿਤ ਖੋਜਿਆ ਵੇਦ-ਪਰਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਜਿਹੜੀ ਗੀਤ ਗੋਬਿੰਦ ਨੇ ਗਾਂਵਦੀਏ, ਜਲ ਜਾਂਵਣੀ ਭਲੀ ਜ਼ਬਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਕਰਨਹਾਰ ਕਲਬੂਤ ਦੇ ਸਾਜ਼ ਬਾਝੋਂ, ਹੋਰ ਸਿਫ਼ਤ ਦੇ ਲਾਇ ਤਰਖਾਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
ਦਯਾ ਸਿੰਘ ਬਖ਼ਸ਼ੀਂ ਰੱਬਾ ਔਗਣਾਂ ਨੂੰ, ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਦਾ ਉਜ਼ਰ ਬਿਆਨ ਕਿਆ ਹੈ ?
