ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਤਾੜ ਕੇ,
ਵਿਚਰੀਂ ਵਿਚ ਆਜ਼ਾਦੀ,
ਵਾਂਗ ਚਿੜੇ ਫੁਰਤੀਲੇ ।
ਘੁੰਮ ਫਿਰ ਵਿਚ ਅਨੰਤ ਪੁਲਾੜ,
ਗੇੜੇ ਖਾਂਦੀ ਪੌਣ ਉਲੰਘ,
ਸੁਰਾ ਅਮਿਤ ਜੋਤ ਦੀ ਪੀਵੀਂ,
ਜੋ ਨੀਲੰਬਰੋਂ ਵਗੇ ਸਦੀਵੀ,
ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਤਾੜ ਕੇ ।
ਚਹਿਕ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਪਿਆਰ ਜਤਾਂਦਾ,
ਡਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਆਲ੍ਹਣਾ ਪਾਂਦਾ,
ਅੰਡ ਫੋੜ, ਕਰ ਬੋਟ ਦੀ ਰਾਖੀ,
ਚੋਗਾ ਦੇ, ਕਰ ਧਿਆਨ ਓਸ ਦਾ
ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਤਾੜ ਕੇ ।
ਕੱਠੇ ਕਰ, ਖਾ, ਖਿਲਰੇ ਦਾਣੇ,
ਅੰਗਣਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤੀਆਂ ਵਿਚੋਂ,
ਪਾ ਬਾਤਾਂ, ਗਾ ਅਤੇ ਆਰਾਮ ਕਰ,
ਫਿਰ ਪਰਭਾਤੇ ਉਠ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾ,
ਸਾਰੇ ਬੰਧਨ ਤੋੜ ਤਾੜ ਕੇ ।