ਦੇਸ਼ ਦੀ ਗ਼ੁਰਬਤ ਤੋਂ ਜੋ ਉਕਤਾ ਰਹੇ
ਸਾਗਰਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨੇ ਉਹ ਜਾ ਰਹੇ।
ਦੇਸ਼ ਅੰਦਰ ਬਹੁਤ ਨੇ ਦੁਸ਼ਵਾਰੀਆਂ
ਖਾਬ ਪਲਕਾਂ ਵਿਚ ਨਵੇਂ ਲਟਕਾ ਰਹੇ।
ਦੇਸ ਜੈਸਾ ਵੇਸ ਤੈਸਾ ਪਾਵਣਾ
ਸੂਈ ਦੇ ਨਕੇ ‘ਚ ਲੰਘਣ ਜਾ ਰਹੇ।
ਜੋ ਚੁਬਾਰੇ ਸੁਖ ਛਜੂ ਦੇ ਨਾ ਕਿਤੇ
ਕਾਫਲੇ ਪਰ ਫੇਰ ਤੁਰਦੇ ਜਾ ਰਹੇ।
ਪਾਠ ਉਲਟਾ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈ ਮਜ਼੍ਹ੍ਹਬ ਦਾ
ਮਸਜਿਦਾਂ ਢਾਹ ਕੇ ਮੰਦਿਰ ਬਣਵਾ ਰਹੇ।
ਕਦਮ ਸਾਬਿਤ ਇਕ ਕਦੇ ਧਰਿਆ ਨਹੀਂ
ਢੋਲ ਰਾਜੇ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਵਜਵਾ ਰਹੇ।
ਜੋ ਕਦੇ ਜਪਦੇ ਗੁਰਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸੀ
ਹੁਣ ਵਤਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਰਟ ਲਾ ਰਹੇ।
ਹੀਰ ਬਦਲੇ ਭੇਸ ਰਾਂਝੇ ਬਦਲਿਆ
ਯੁਵਕ ਅਜ ਪਰਵਾਸ ਬਾਣਾ ਪਾ ਰਹੇ ।
ਵੇਖ ਨੇਕਾਂ ਰੰਗ ਦੇ ਨੇ ਲੋਕ ਇਹ
ਇਕ ਕਿਆਰੀ ਵਿਚ ਖਿੜੇ ਮੁਸਕਾ ਰਹੇ।
