ਕੌਣ ਖੜੋਤਾ, ਤੁਰਿਆ, ਉਡਿਆ,
ਕੀ ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਸਭ ਸੁਪਨੇ,
ਜਾਂ ਇਹ ਕੇਵਲ ਭਰਮ-ਜਾਲ ਹਨ ?
ਜੋ ਕੁਝ ਸੁਣਿਆ, ਜਾਣ ਲਿਆ ਜੋ,
ਸੋਚ ਲਿਆ ਜਾਂ ਜੋ ਕੁਝ ਆਖਾਂ,
ਕੀ ਇਹ ਸਭ ਵਿਅਰਥ ਕਲਪਨਾ,
ਨਿਰੀ ਹਵਾਈ, ਨਿਰੀ ਖ਼ਿਆਲੀ ?
ਅਰਸ਼, ਬਿਰਛ, ਸੂਰਜ ਦਾ ਚਾਨਣ,
ਕੀ ਇਹ ਸਾਰੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਹਨ ?
ਜਾਂ ਫਿਰ ਹਨ ਇਹ ਝੂਠੀ ਰਚਨਾ ?
ਭੂਤ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬੀਤ ਗਿਆ ਸਭ,
ਵਾਂਗੂੰ ਇਕ ਜਿੰਦ-ਹੀਣ ਸੁਪਨ ਦੇ,
ਕੀ ਫਿਰ ਮੈਂ ਵੀ ਹਾਂ ਇਕ ਸੁਪਨਾ,
ਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਇਕ ਮਿਥਿਆ ਰਚਨਾ ?
ਵੇਗ ਅਮੁਕ ਜੋ ਦਿਸੇ ਕਾਲ ਦਾ,
ਤੇ ਸਦਾ ਰਮਣੀਕ; ਸੌਂਦਰਯ
ਤੇ ਕੁਦਰਤ, ਕੀ ਝੂਠ ਇਹ ਸਾਰੇ ?
ਜਿਉਂ ਕਰ ਵੱਡਾ ਰੁਖ ਉਪਬਨ ਦਾ
ਇਕ ਬੀਜ ਤੋਂ ਪਸਰ ਰਿਹਾ ਹੈ,
ਕੀ ਉਪਬਨ ਹਨ ਝੂਠ ਫੇਰ ਤਾਂ ?
ਜੇਕਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਮਾਨ ਲੁਪਤਾਵੇ,
ਜੁ ਕੁਝ ਲੁਪਤ ਨਜ਼ਰ ਫਿਰ ਆਵੇ,
ਹੋਣੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਹੀ,
ਇਹ ਸਭ ਝੂਠ ਨਕਾਰਾ ।
ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਸੇ, ਅਸਲੋਂ ਸੱਚ ਹੈ,
ਜੋ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ, ਗ਼ੈਰ-ਯਕੀਨੀ,
ਜੋ ਕੁਝ ਦਿੱਸੇ ਉਹ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ,
ਹੋਂਦ ਜਗਤ ਦੀ ਸਦਾ ਅਟਲ ਹੈ ।
