ਦੂਜਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਲਈ ਜੋ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਏ ।
ਨਾਂ ਰੌਸ਼ਨ ਦੁਨੀਆਂ ਤੇ ਉਹ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਏ ।
ਓਸ ਪਾਰ ਜੇ ਜਾਣਾ 'ਡੀਕ ਨਾ ਮਾਜ਼ੀ ਨੂੰ
ਹਿੰਮਤ ਵਾਲਾ ਘੜਿਆਂ ਤੇ ਤਰ ਜਾਂਦਾ ਏ ।
ਤੂੰ ਚਾਹੇ ਹੁਣ ਆਵੀਂ ਚਾਹੇ ਆਵੀਂ ਨਾ
ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਸਹਾਰੇ ਹੁਣ ਸਰ ਜਾਂਦਾ ਏ ।
ਉਸ ਰਾਹੀ ਨੇ ਮੰਜ਼ਿਲ ਯਾਰੋ ਕੀ ਪਾਉਣੀ
ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਤੋਂ ਡਰ ਜਾਦਾ ਏ ।
ਰੋਜ਼ੀ ਦੀ ਭਟਕਣ ਵਿਚ ਹਾਲਤ ਐਸੀ ਹੈ
ਇਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਹੱਥ ਖਾਲੀ ਘਰ ਜਾਂਦਾ ਏ ।
