ਈਮਾਨ ਮੇਰਾ, ਭਗਵਾਨ ਮੇਰਾ,
ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਕੁਤਬ, ਇਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਵਲੀ,
ਸਾਗਰ ਦੀ ਛਲ੍ਹਕ, ਅਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਲਿਸ਼ਕ,
ਗੋਤਮ, ਦਾ ਜਿੱਗਰ, ਈਸਾ ਦਾ ਬੱਦਨ,
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਾ ਜਲੌ, ਬ੍ਰਹਮਾਂ ਦਾ ਸ਼ਬਦ,
ਸ਼ਿਵ-ਦਿਲ ਦੀ ਉਪਜ, ਬਲ ਰੂਪ ਕਰਣ,
ਮਨ-ਰਾਮ-ਧਨੁਸ਼, ਰੱਥ-ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਉੱਦਮ,
ਸ਼ਾਹ-ਜਿਗਰ-ਹਵਾ ਮਸਤੀ ਦੀ ਸਦਾ
ਇਕ ਰਾਗ-ਅੱਮਰ ਗੋਬਿੰਦ-ਗੁਰੂ।
'ਕੁਦਰਤ' ਦਾ ਕੰਵਲ, ਨਿਰਤਾਂ ਦੀ ਦੱਮ੍ਹਕ,
ਚਿਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਚਿੱਤਰ, ਬੁੱਤਾਂ ਦਾ ਸਬਰ,
ਰੱਬ-ਰੂਪ-ਕਵੀ, ਸਾਹਿੱਤ ਸਿਖਰ,
'ਸੋਹਣੀ' ਦੀ ਝਨਾਂ, ਰਾਂਝੇ ਦਾ ਜਹਾਂ,
ਇਕ ਇਸ਼ਕ-ਲਹਿਰ, ਇਕ ਇਸ਼ਕ-ਤੱਪਸ਼,
ਬੀਰਾਂ ਦੀ ਚਿਣਗ, ਤੀਰਾਂ ਚੀ ਚੱਲਨ,
ਤੇਗ਼ਾਂ ਦੀ ਸੁਰਤਿ, ਸਤਿ-ਰੂਪ-ਰੱਵੀ,
ਗਰਦਸ਼ ਦਾ ਕਵੀ, ਜੱਲ-ਚਾਲ-ਤਰੱਲ।
ਕੰਸਾਂ ਦੀ ਅੱਜ਼ਲ, ਕੱਪਲਾਂ ਦੀ ਅੱਕਲ,
ਤੈਮੂਰ ਲਈ, ਕਾਲੀ ਦਾ ਅੱਕਸ;
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹੈਂ ਰਗ-ਰਗ ਅੰਦਰ
ਸ਼ਾਹੇ-ਸ਼ਾਹਾਂ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰੂ।
ਰਣ ਦਾ ਜੇਤੂ, ਸ਼ੱਕਤੀ ਦਾ ਪੱਤੀ,
ਪਰਚੰਡ-ਅਗਨ, ਜੀਵਨ ਦਾ ਹੱਵਨ,
ਦੇਵੀ ਦਾ ਖ਼ੁਦਾ, ਕਾਰੂੰ ਦੀ ਕਜ਼ਾ,
ਮਨਸੂਰੇ-ਰੱਵਸ਼, ਰੈਲਫ਼ ਦੀ ਝੱਲਕ,
ਚੰਨਾਂ ਦਾ ਚੰਨ, ਵਿਸ਼ਵ ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਨ,
ਦਾਤਾਂ-ਦਾਤ, ਮਜ਼ਲੂਮ-ਪਨਾਹ,
ਅਭਿਮਾਨ-ਰਹਿਤ, ਸ੍ਵੈਮਾਨ-ਅਥਾਹ,
ਇਕ ਮਰਦ ਅਟੱਲ, ਅਵਿਨਾਸ਼-ਅਚੱਲ,
ਇਕ ਜੋਤ-ਅਛੁਹ, ਆਭਾ ਦੀ ਲੱਟਕ-
ਰੱਸ-ਰੂਪ-ਅਟਿੱਕ ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰੂ।
ਸੁਤ-ਦਾਨ ਦਿਤਾ, ਸੂਲ ਅਪਣਾਏ,
ਮਾਂ-ਗੋਦ ਤੱਜੀ, ਪਿਤਾ ਵਾਰ ਦਿਤਾ।
ਜੀਵਨ ਦੀ ਸਿਖਰ-ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਅਸਰ,
ਇਕ ਕੌਮ ਬਣੀ, ਇਕ ਜੋਤ ਜਗੀ।
ਇਹ 'ਪੰਥ' ਅੱਮਰ, ਇਹ ਸ਼ਕਤ-ਅਖੁਟ।
ਇਕ ਅਮ੍ਰਿਤਸਰ, ਗੋਬਿੰਦ ਦਾ ਦਰ।
ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਕੱਸ਼ਿਸ਼, ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਤੜੱਪ,
ਜੰਗਾਂ ਦੀ ਗਰਜ; ਰਾਗਾਂ ਦਾ ਸਵਰ,
ਏਕਤ-ਮਰਮ, ਸਹਿਯੋਗ-ਧਰਮ,
ਉਹ ਕੋਮਲਤਾ, ਉਹ ਹੁਸਨ-ਤੱੜਪ-
'ਹਸਰਤ' ਦਾ ਖ਼ੁਦਾ, ਗੋਬਿੰਦ ਗੁਰੂ।