ਇਕ ਕਹਿੰਦੈ ਆਹ ਤੇਰਾ ਕਰੋਨਾ
ਦੂਜਾ ਕਹਿੰਦੈ ਕਰ ਨਾ ਭੰਡੀ !
ਇਕ ਕਹਿੰਦੈ ਮੈ ਲੈਣਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ
ਉਹ ਆਹਦਾ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮੰਡੀ !
ਕੁਦਰਤ ਕੈਸੀ ਖੇਡ ਰਚਾਈ
ਅੰਦਰੀਂ ਵੜ ਗਏ ਮਾਈ ਭਾਈ
ਤੁਰਦਾ ਸੀ ਜੋ ਧੌਣ ਅਕੜਾ ਕੇ
ਅਣਦਿਸਦੇ ਨੇ ਫੜ ਲਈ ਸੰਘੀ !
ਫੌਜ ਜ਼ਿਹਨਾਂ ਦੀ ਲੜਨ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ
ਆਪਣਾ ਲਾਣਾ ਅੰਦਰੀਂ ਡੱਕਿਆ
ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਜੋ ਪੈਰ ਟਿਕਾਵੇ,
ਮਰੋੜ ਦਿਉ ਜੀ-ਸਦਕੇ ਘੰਡੀ !
ਕੋਈ ਕਹੇ ਕੁਝ ਝੋਲੀ ਪਾ ਦਿਉ
ਕੋਈ ਕਹੇ ਥਾਲੀ ਖੜਕਾ ਦਿਉ !
ਹਜੂਮ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਡੱਕ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ
ਬਾਂਦਰੀ ਹੋ ਕੇ ਰਹੂਗੀ ਲੰਡੀ !
ਸਾਧਾਂ ਵੱਲ ਵੀ ਪਰਖ ਕੇ ਤੱਕੀਂ
ਆਈਂ ਖਾਂ ਨੀਲਿਆਂ ਚੱਪਣ ਚੱਕੀਂ !
ਭੋਰਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਝਾਤੀ ਮਾਰੋ,
ਸਾਧ ਵੀ ਲਗਦੈ ਪੈ ਗਏ ਡੰਡੀ !
ਸੰਖ ਵਜਾ ਕੇ ਮਰਨਾ ਨਹੀਂ ਇਹ
ਧੂਫ ਧੁਖਾਕੇ ਸੜਨਾ ਨਹੀਂ ਇਹ
ਜਿਸ ਵਿਗਿਆਨ ਤੇ ਪਰਦੇ ਪਾਉਂਨੈ
“ਸੁੱਖ” ਨਾਲ ਹੋਣੀ ਉਸ ਦੀ ਝੰਡੀ !
