ਉਸ ਕਾਮੇ ਬਾਰੇ
ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਈ ?
ਪੱਠੇ ਕੁੱਤਰਦਿਆਂ ਹੱਥ ਜਿਸਦਾ
ਟੋਕੇ ਵਿਚ ਵੱਢਿਆ ਗਿਆ ਸੀ
ਉਹ ਨਾ ਰੋਇਆ
ਨਾ ਘਬਰਾਇਆ
ਨਾ ਡਾਕਟਰ ਲਈ ਪੁਕਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਉਹ ਤਾਂ ਬੱਸ ! ਹੱਕੜੇ-ਭੱਕੜੇ
ਆਪਣੇ ਵੱਢੇ ਪੋਟਿਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ
ਮਨ ਆਪਣੇ ਵਿਚ, ਵਿਚਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ
ਫੜਾਂਗਾ ਕਿਵੇਂ ਹੱਥ ਵਿਚ ਥੱਬੇ
ਤੇ ਕਰਾਂਗਾ ਹੁਣ ਮੁਸ਼ੱਕਤ ਕਿਵੇਂ !
