ਕਦ ਤਕ ਤਣਿਆ ਰਹਿਣਾ ਯਾਰੋ ਕਾਲਾ ਘੁੱਪ ਹਨੇਰਾ ।
ਆਖਿਰ ਨੂੰ ਤਾਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਸੱਜਰਾ ਸੁਰਖ ਸਵੇਰਾ ।
'ਵਾ ਜੇ ਇੰਜ ਹੀ ਵਗਦੀ ਰਹਿਣੀ ਤਾਂ ਫਿਰ ਜਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ।
ਡੰਗ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਹਿੰਦਿਆਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਗਿਆ ਵਕਤ ਬਥੇਰਾ ।
ਪੈਰਾਂ ਹੇਠ ਮਧੋਲ ਨਾ ਅੜਿਆ ਬਾਗ ਅਸਾਂ ਹੈ ਲਾਇਆ ।
ਆਪ ਲਗਾ ਕੇ ਉਜੜਣ ਦੇਵੇ ਕਿਸ ਮਾਲੀ ਦਾ ਜੇਰਾ ।
ਸੱਪ ਵੀ ਮਾਰੇ ਜ਼ਹਿਰ ਵੀ ਚੂਸੇ ਉਹ ਜੋਗੀ ਮੈਂ ਢੂੰਡਾਂ
ਉਂਜ ਚਿਰੋਕਾ ਬੀਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਫਿਰਦਾ ਇਕ ਸਪੇਰਾ ।
