1
ਸਾਗਰ ਖਿਲਾਰੇ ਪਉਣ ਨੂੰ
ਜਦ ਧਰਤੀ ਹੈ ਗੇੜੇ ਖਾਂਦੀ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਵਿਰਲਾਂ ਵਿਚਲਾ
ਪਾਣੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵੀਟਦਾ ?
ਸ਼ਕਤੀ ਮਾਂ ਦਾ ਇਹ ਫ਼ੁਰਮਾਨ,
ਸਾਡੇ ਸਿਰਾਂ ਨੂੰ ਸਾਗਰ ਨਾਲ ਟਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ ।
ਰਹੇ ਨਾਮਣਾ ਉਸਦਾ ਸਦਾ ਸਦੀਵੀ ।
ਸਾਗਰ ਹੈ ਇਕ ਵਡੀ ਝੀਲ, ਇਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੋਵਰ, ਇਕ ਖੁਲ੍ਹਾ ਖੂਹ,
ਕੀ ਖੂਹ ਹੈ ਡਿਗਦਾ ਸਾਡੇ ਉਤੇ ? ਨਹੀਂ,
ਕੀ ਸਾਗਰ ਹਾਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ ਸਾਡੇ ਉਤੇ ? ਨਹੀਂ,
ਇਹ ਪਰਾ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਹੈ ਫ਼ੁਰਮਾਨ ।
ਉਸ ਨੇ ਭਰਿਆ ਚਿੱਕੜ ਨੂੰ ਨਾਲ ਚੁੰਬਕਤਾ,
ਉਹਦੇ ਨਾਲ ਵਸਤਾਂ ਰਹਿਣ ਅਡੋਲ,
ਪਹਾੜੀ ਨਹੀਂ ਡਿਗਦੀ ਸਾਡੇ ਉਤੇ,
ਨਾ ਹੀ ਸਾਗਰ,
ਸ਼ਹਿਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹੈਰਾਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ,
ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਇਕਮਿਕਤਾ ਸਭ ਤੋਂ,
ਇਹ ਸਭ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਕਿਰਪਾ,
ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਸੀਂ ਸਲਾਹੀਏ ।
2
ਪਉਣ ਚਲੇ ਗਰਮ ਖੇਤਰਾਂ 'ਚੋਂ ਠੰਢੇ ਦੇਸ਼ ਵਲ,
ਆਪਣੀ ਦੌੜ ਵਿਚ, ਇਹ ਲਿਆਂਦੀ ਬਦਲਾਂ ਨੂੰ,
ਏਦਾਂ ਜਿਹੜੀ ਪਉਣ ਆਵੇ, ਸਾਗਰ ਵੰਨਿਓਂ ਆਵੇ,
ਹੇ ਪਉਣ ! ਲਿਆਵੀਂ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਕ ਮੀਂਹ,
ਜੀਂਦੇ ਸਾਗਰ ਵੰਨਿਓਂ,
ਅਸੀਂ ਧੁਖਾਈਏ ਧੂਪ, ਖ਼ਾਤਰ ਤੇਰੀ ।
ਹੇ ਵਰੁਣ ! ਹੇ ਇੰਦਰ ! ਨਮਸ਼ਕਾਰ ।
ਬਖ਼ਸ਼ੋ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬਾਰਸ਼ਾਂ,
ਸਾਡੇ ਅੰਗ ਹਨ ਝੁਲਸੇ ਹੋਏ,
ਬਹੁਤੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹਨ ਬੀਮਾਰ ਸਾਡੇ
ਬੱਚੇ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ।
ਇਹਨੂੰ ਪਲਟ ਦੇਹ ।
ਹੁੰਮਸ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਅਸਹਿ ਹਨ ।
ਪਰ ਮਨ ਤਾਂ ਉੱਤੇ ਲਾਏ ਉਡਾਰੀਆਂ
ਪੰਛੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਹਨ ਬੇਹਾਲ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਲੈਂਦੇ ਸ਼ਰਨ
ਛਿਦਰਾਂ ਅੰਦਰ,
ਕਈ ਦਿਨ. ਸ਼ਾਮਾਂ ਵਿਚ ਹੁੰਦੀ ਬਦਲਵਾਈ,
ਬਦਲਾਂ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਪਉਣ ਨਾ ਹੈਵੇ, ਪੱਤੇ ਹਨ ਖ਼ਾਮੋਸ਼
ਅਤੇ ਹੁੰਮਸ ਹੈ ਬੇਹਿਸਾਬ,
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਮਗਰੋਂ ਰਾਖਸ਼ ਪਉਣਾਂ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦੀਆਂ ਬਦਲਾਂ ਦਾ,
ਇਉਂ ਹੁੰਦੇ ਅਸੀਂ ਨਿਰਾਸ਼ ।
ਹੇ ਇੰਦਰਾ ! ਵਰੁਣਾ ! ਅਰਯਮ ! ਭਗਾ ! ਮਿਤਰਾ !
ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਅਰਦਾਸ,
ਬਾਰਸ਼ਾਂ ਆਉਣ, ਸਾਡੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਉਣ ਖ਼ਾਤਰ,
ਅਤੇ ਜਗਤ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ ।
