ਨਿਸ਼ਾ ਦੀ ਤਲਖ਼ੀਆਂ ਚੋਂ ਫੁੱਟਦੀ ਹੈ ਸ੍ਵੇਰ ਖ਼ੁਸ਼ੀਆਂ ਦੀ;
ਮੁਹੱਬਤ ਹੀ ਫ਼ਸਾਨਾਂ ਏ, ਕਿ ਨਫ਼ਰਤ ਹੀ ਕਹਾਣੀ ਏਂ?
ਹੈ ਕੁਦਰਤ ਵਿਚ ਕਾਦਰ, ਜਾਂ ਹੈ ਮਾਨਵਤਾ ਹੀ ਰੱਬ ਮੇਰਾ?
ਬੁਢੇਪਾ 'ਉਮਰ-ਲੰਮੀਂ' ਏ, ਜਾਂ ਖ਼ੁਸ਼-ਕਿਸਮਤ ਜਵਾਨੀ ਏਂ?
'ਹੁਸਨ' ਦੇ ਰੰਗ ਬਦਲੇ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਮਾਰੂ-ਸਿਆਹੀ ਨੇ,
'ਇਹ ਦੌਲਤ' ਹੀ ਅਮੀਰੀ ਏ ਕਿ ਐਵੇਂ ਦਿਲ-ਲੁਭਾਣੀ ਏਂ,
ਖ਼ੁਦਾ ਹੈ ਰੂਹ 'ਹੱਸਤੀ' ਦੀ ਤਾਂ ਪਿਆਰਾਂ ਦਾ ਖ਼ੁਦਾ ਕਿਹੜਾ?
ਹੈ 'ਕੁਦਰਤ' ਰਾਜ਼ ਜੀਵਨ ਦਾ ਕਿ ਧਰਤੀ ਹੀ ਸੁਹਾਣੀ ਏਂ?
ਹੈ 'ਪੀੜਾਂ' ਵਿਚ ਪੱਸਤੀ ਜਾਂ ਹੈ ਗ਼ੁਰਬਤ-ਰੂਹ ਕੰਡਿਆਲੀ?
'ਇਹੀ ਰੰਗ' ਅਮਨ-ਗੰਗਾ ਏ, ਕਿ ਜੰਗਾਂ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਏਂ?
ਕੋਈ ਵਿਗਿਆਨ-ਰੇਖਾ ਧਰਮ ਲਈ ਜੇ ਸਾਂਝ ਚਾਨਣ ਏਂ,
ਪੱਵਨ ਅਕਲਾਂ ਦੀ ਇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ 'ਤੱੜਪ' ਹੈ ਜਾਂ ਵੈਰਾਨੀ ਏਂ?
ਹੈ ਜੀਵਨ ਰਾਗ ਮੇਰਾ ਜਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਹਾਂ ਰਾਗ 'ਹਸਤੀ' ਦਾ,'
ਪਿਲਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਤਿ-ਅਮ੍ਰਿਤ, ਅੱਮਰ 'ਹਸਰਤ' ਦੀ ਕਾਨੀ ਏਂ।