ਕਿਸੇ ਸਿਆਣੇ ਆਖਿਆ,
ਇਸ ਨੂੰ ਮੂਲ ਨਾ ਭੁੱਲ ।
ਕੋਈ ਦੌਲਤ ਹੈ ਨਹੀਂ;
ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੇ ਤੁੱਲ ।
ਜੁੱਸਾ ਭਰਵਾਂ ਗੱਠਵਾਂ,
ਰੱਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ।
ਪਿੰਡਾ ਸੋਹਣਾ ਲਿਸ਼ਕਵਾਂ,
ਅੱਖਾਂ ਨੂਰੋ ਨੂਰ ।
ਅੰਗ ਅੰਗ ਵਿਚ ਨੱਚਦੀ,
ਗੇੜੇ ਖਾਂਦੀ ਰੱਤ,
ਦੌਲਤ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਕੋਈ,
ਕਦ ਹੈ ਇਹਦੇ ਵੱਤ ?
ਮੂੰਹ ਹਨੇਰੇ ਉੱਠ ਕੇ,
ਖੁੱਲ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ।
ਉੱਠ ਬੈਠ ਕੇ ਬੈਠਕਾਂ,
ਕੱਢ ਤੂੰ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ।
ਪੇਲ ਸਕੇਂ ਤੂੰ ਜਿਤਨੇ,
ਉਤਨੇ ਡੰਡ ਲੈ ਪੇਲ ।
ਸ਼ਾਮ ਸਵੇਰੇ ਹਾਣੀਆਂ,
ਨਾਲ ਜਾ ਖੇਲ੍ਹਾਂ ਖੇਲ ।
ਜਦ ਜੀ ਆਵੇ ਹਾਣੀਆਂ
ਨਾਲ ਜੀ ਪਰਚਾ ।
ਕੌਡ-ਕਬੱਡੀ ਖੇਡ, ਜਾਂ,
ਘੁਲ ਕੇ ਹੱਥ ਵਿਖਾ ।
ਹਰ ਵੇਲੇ ਖ਼ੁਸ਼ ਰਹਿਣ ਲਈ,
ਅਪਣਾ ਬਦਲ ਸੁਭਾ ।
ਜੀ ਲਾ ਕੇ ਕਰ ਕੰਮ ਤੇ,
ਖਾ ਪੀ ਰੱਜ ਹੰਢਾ ।
ਜੇ ਏਨਾਂ ਹੀ ਕਰ ਲਵੇਂ,
ਹੋਰ ਕਰੇਂ ਨਾ ਕੁਛ,
ਦੌਲਤ ਕੁਲ ਜਹਾਨ ਦੀ,
ਤੈਨੂੰ ਜਾਪੇ ਤੁੱਛ ।
