ਤੇਰੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕੋਰੀ ਕੈਨਵਸ ਤੇ,
ਕੋਈ ਜੱਗੋਂ ਵੱਖਰਾ ਰੰਗ ਭਰਾਂ !
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨੂੰ,
ਮੈਂ ਬਹਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬੰਦ (ਕੈਦ) ਕਰਾਂ !
ਜਿਉਂ ਗੂੰਜੇ ਰਾਗ ਹਵਾਵਾਂ ਚੋੰ।
ਕੋਈ ਛੋਹਿਆ ਸਾਜ਼ ਫਿਜ਼ਾਵਾਂ ਚੋੰ।
ਸਰਗਮ ਸੁਣਦੀ ਹੈ ਸਾਹਾਂ ਚੋੰ,
ਮੇਰੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਹੋ ਗਈ ਤੇਰਾ ਗਿਰਾਂ।
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ------
ਮਨ ਛਿੜਨ ਤਰੰਗਾਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ।
ਕੋਇਲ ਨੂੰ ਸੁਣ ਬਰਸਾਤਾਂ ਨੂੰ।
ਕਿਵੇਂ ਲਿਖਾਂ ਸ਼ੋਖ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ,
ਬੋਲਣ ਨਾ ਲੱਗ ਪਏ ਕਲਮ ਡਰਾਂ ....
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ------
ਤੇਰੀ ਦੀਦ ਨੂੰ ਜੰਗਲ਼ ਫੋਲਾਂ ਨੀ,
ਤੈਨੂੰ ਹਰ ਟਾਹਣੀ ਚੋਂ ਟੋਹਲਾਂ ਨੀ,
ਮੈਨੂੰ ਪੱਤੇ ਕਰਨ ਕਲੋਲਾਂ ਨੀ,
ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਕੇ ਬਾਜ਼ੀ ਰੋਜ਼ ਹਰਾਂ
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ------
ਮਨ ਡਰਦਾ ਨਾ ਤੂੰ ਖੋ ਜਾਵੇਂ।
ਕਿਤੇ ਅੱਖੋਂ ਉਹਲੇ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।
ਕਿਤੇ ਸੰਦਲੀ ਬੂਹਾ ਢੋਅ ਜਾਵੇਂ,
ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਸਾਗਰ ਕਿਵੇਂ ਤਰਾਂ।
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ------
ਸ਼ਿਕਵਾ ਨਹੀਂ ਚਾਰ ਲਕੀਰਾਂ ਦਾ।
“ਸੁੱਖ” ਖੇਡ ਨਾ ਇਹ ਤਕਦੀਰਾਂ ਦਾ।
ਕਰ ਸੌਦਾ ਪਾਕ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਦਾ।
ਤੇਰੇ ਦਰ ਤੇ ਆਣ ਮੈਂ ਸੀਸ ਧਰਾਂ ....
ਤੈਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨੂੰ ---
